من حالا به آستانه‌ی شصت سالگی رسیده‌ام. جوان که بودم اصلا تصور نمی‌کردم شاهد قرن بیست و یکم باشم و، اصلا شوخی نمی‌کنم، پا به پنجاه سالگی بگذارم. البته منطق حکم می‌کرد که بی برو و برگرد روزی، اگر اتفاق خاصی رخ ندهد، قرن بیست و یکم از راه خواهد رسید و من پنجاه ساله خواهم شد. اما در جوانی اگر از من می‌پرسیدند که در پنجاه سالگی چگونه آدمی خواهم بود، پاسخ به آن را همان‌قدر دشوار می‌یافتم که بخواهم دنیای پس از مرگ را تصویر کنم. میک جگر زمانی با تفاخر گفته بود: "ترجیح می‌دهم بمیرم تا آن‌که در چهل و پنج سالگی هنوز ترانه رضایت را بخوانم"

- از دو که حرف می‌زنم از چه حرف می‌زنم/ هاروکی موراکامی/ ترجمه مجتبی ویسی


نویسنده : افرا ساعت ۳:٢٥ ‎ب.ظ تاریخ شنبه ۱٠ خرداد ۱۳٩۳
تگ های این مطلب:کتاب