خانم گ به آن‌طرف خط می‌گوید: "برو... (شما یک فحش دوستانه! را تصور کنید که با گ شروع می‌شود و مخالف پیدا شو است)، شکیرا کجاش کوتاهه؟! ببخشید زنه‌هااااااا، چیه زن دیلاق باشه، هیچ مردی نمی‌ره سمتش که!". وزن و ارزش صحبت روزانه‌ای که بین‌شان جریان دارد به کنار. اینکه ایکاش خانم شکیرا بودند و می‌دیدند ما در این سر کره خاکی چه سینه‌چاکانه طرف ایشان را گرفته‌ایم به کنارتر. این "ببخشید زنه‌ها"ی کش‌دارش از همه بیشتر ذهنم را درگیر کرده است. آخرین چیزی که فکر می‌کردم تفکیک جنسیتی شود طول و عرض آدم‌ها بوده است. خیلی دلم می‌خواست از خانم گ بپرسم چون زن است کوتاهی‌اش مناسب است؟ از چند فوت به آن‌طرف‌تر زن دیلاق می‌شود و مرد دیگر نمی‌خواهدش؟ زن بلند زن نیست؟ کوتاهی زینت زن است؟ لابد یک‌جایی هم در می‌آید که کوتاهی برای مردان عیب است! این‌ها بازمانده همان نسلی هستند که می‌گویند "زن باید مردش یه سر و گردن ازش بالاتر باشه"، "مرد باید انقدر سال از زن بزرگتر باشه"، "زن دکتر، مرد لیسانس؟! مشکلی ندارن با هم؟! چه مرد خوبی که ساخته!!!" مرد فلان، زن بهمان و خلاصه هرطوری هست مرد باید چتر حمایتی و سایه بالای سر باشد بس که زن نمی‌تواند خودش از پس خودش بر بیاید در این اجتماع! همه این‌ها را هم می‌چسبانند به لطافت روحی و حساسیت زن. تا خود خدا در کتاب بی‌تغییرش گفته زنانی از جنس خودتان، یعنی زن درست مثل مرد می‌تواند وجود داشته باشد. چاق. لاغر. کوتاه. بلند. زشت. زیبا. مستقل. آزاد. تا وقتی خدا حرفش را تغییر ندهد هرکسی غیر از این بگوید حرف مفت زده است.


نویسنده : افرا ساعت ۳:۳۱ ‎ب.ظ تاریخ یکشنبه ٢٥ خرداد ۱۳٩۳