قلبم درد می‌کند. هیچ نمی‌توانم از آرامش لحظاتم لذت ببرم. چیزی در دلم گلوله شده است. کاری از دستم ساخته نیست. نیست؟ هست. تا می‌توانم به اطرافیانم مظلومیت مردم فلسطین را حالی می‌کنم. بحث می‌کنم که مخالفت با اوضاع حاکم بر این سیستم را به پای غزه و لبنان ننویسند. که ربطی به هم ندارند. که اگر سیستم، مخالف این غده سرطانی‌ست از سر لج نیاییم بگوییم حق‌شان است می‌خواستند زمین‌هایشان را نفروشند. که همه‌مان می‌دانیم این‌ها چرت محض است. که فروش خانه و زمین فرق دارد با مالکیت خیابان و سرزمین و حق طرد کردن مردم از یک دیار. بچه‌ها اینجا منطق ندارند. بچه‌ها اینجا برخلاف تحصیلات بالایشان هیچ منطق ندارند. نه تنها منطق که درک هم ندارند تصور کنند عمق این فاجعه را که بچه‌ای شاهد جان دادن اطرافیان‌اش باشد. که زنی در خیابان راه برود و جوانک احمقی لیوان نوشیدنی‌اش را روی سر زن بپاشد تنها به این جرم که حجاب دارد، یعنی چه. زدن پدری جلو چشم پسرش چه فجیع است. که این‌ها درد است. درد همه‌مان است. نه فقط درد اسلام که به خداوندی خدا این درد بشریت است. درد همه آدم‌ها. مذهب کدام است. گور پدر تمام فرقه‌ها این‌ها آدم‌اند آخر. یکی بیاید به من بفهماند چه بر سرمان آمده است که تا این حد بی‌رگ شده‌ایم. کاری که از دستمان برنمی‌آید لااقل ننشینیم یک گوشه مثل کبک فرو رفته تا خرخره در برف نبینیم این مصیبت‌ها را. که بدتر از آن ببینیم و احساس خاصی نداشته باشیم که هیچ، بی‌تفاوت هم بنشینیم به نقد اعراب و اسلام و تهاجم فرهنگی و غارت و کوفت و زهرمار. بخدا این‌ها مجال‌شان الان نیست. قاطی نکنیم مسائل را باهم. و بفهمیم اسرائیل همچنان با فاصله زیاد، بزرگ‌ترین غده سرطانی جهان در قرن بیست و یکم است. محاصره‌ و بمباران غزه، ارتباطی با دفاع دولت اسرائیل از خود یا مبارزه با حماس یا دست‌یابی به صلح ندارد. استفاده‌ اسرائیل از سلاح‌های مرگ‌بار علیه فلسطینیان، بخشی از تلاش‌های چند دهه اسرائیل برای پاک‌سازی نژادی فلسطینیان بی‌دفاع است. دولت اسرائیل از جنگنده‌ها و کشتی‌های پیشرفته برای بمباران مردمی استفاده می‌کند که نه نیروی هوایی دارند، نه کشتی جنگی، نه سلاح سنگین، نه ارتش پیشرفته، نه فرمانده‌ نظامی حتی. بفهمیم این‌ها را. بفهمیم که اسرائیل نام این نبرد نابرابر را جنگ گذاشته‌ است. اما این جنگ نیست. کشتار است. دولت اسرائیل ادعا می‌کند که قصد "دفاع" از خود را دارد. خب بله. هر اشغال‌گری باید از خودش در برابر مردمی که به آن‌ها ظلم می‌کند محافظت کند. اما وقتی سرزمین دیگران را به زور اسلحه اشغال کرده‌اید، نمی‌توانید ادعا کنید که دارید از خودتان "دفاع" می‌کنید. اسم این دفاع نیست. هر اسم دیگری دوست دارید رویش بگذارید. اما نام‌اش دفاع نیست. نام‌اش از هر زاویه و منطق انسان‌دوستانه‌ای "نسل‌کشی" است و بس.

P. S: قطعیت این نوشته کاملا آگاهانه است. خشم در متن تعمدی است. خشم احتمالی در کامنت‌ها نیز به تبع همین انتخاب خواهد بود. اگر کسی هست که فکر می‌کند با این کلمات در حق شهروندان اسرائیلی ظلم روا داشته می‌شود می‌تواند به راحتی کانال را عوض کند.


نویسنده : افرا ساعت ۱:۱٦ ‎ب.ظ تاریخ دوشنبه ٢۳ تیر ۱۳٩۳
تگ های این مطلب:جامعه‌شناسی خودمانی ¡تگ های این مطلب:وصف حال